Spanning, strijd en sensatie

Op 14 mei was het dan EINDELIJK zover! DÈ start van het Olympisch kwalificatietoernooi in Tokio. Sinds het OKT in Ankara leef ik al uit naar dit toernooi. Het is zo frustrerend om nog niet te weten waar je aan toe bent: kwalificeren we ons? Lukt het samenspelen na zo’n korte tijd wel? Ik had echt het gevoel dat ik al een hele tijd m’n adem aan het inhouden was.

Tijdens de finalewedstrijden in Dresden was er al geen tijd om te ontspannen en met het OKT in mijn achterhoofd is de angst voor blessures ontzettend groot. Komt iedereen fit uit het clubseizoen terug? Kunnen we de druk aan? Waar vooral de pers in Nederland super positief was dat “de volleybaldames het wel even zouden flikken”, waren wij als team toch iets terughoudender. Het EK en het OKT in Ankara heeft ons zelfvertrouwen een boost gegeven, maar het wereld OKT is toch weer van een ander kaliber. Daarnaast hebben wij natuurlijk niet veel tegen Aziatische landen gespeeld de afgelopen jaren en dat is weer een hele andere stijl volleybal.

Anti-volleybal

De Aziaten spelen een soort “Anti-volleybal”, zoals Celeste Plak het noemt. Die meiden serveren strak, zijn super snel in de verdediging en in de aanval spelen ze tientallen verschillende aanvalscombinaties. Daarnaast hebben ze in de aanval iedere slaghoek en kunnen ze “de tip” goed verbergen. Verder mogen ze dan wel klein zijn, maar slim zijn ze zeker en anders wordt dat er wel van jongs af aan ingeramd. Echte hard-hitters zoals Lonneke Sloetjes, Anne Buijs of Celeste Plak kennen ze niet en die zal je daar ook niet vinden. Toch staat een land zoals Japan 5e op de wereldranglijst (wij staan als Nederland op de 14e plek) en behoort in de wereldtop! Dan doen ze toch iets goed met dat anti-volleybal!

Gelukkig konden we het OKT beginnen tegen Kazachstan, een team wat we ook niet vaak zijn tegengekomen, maar volgens de analyses zou dit een mindere tegenstander zijn. De wedstrijd wonnen we met matig spel met 3-1.

De tweede dag stuitten we op Zuid Korea, de Aziatische test voor ons! Nou, een spannende wedstrijd werd het wel, maar de Koreanen waren ons in alles net een stapje voor. We konden ons systeem niet snel genoeg op de sterspeelster Kim Yeon Koung aanpassen en ze wist ons hele verdedigingssysteem bloot te leggen. Een onnodig verlies en met het oog op de komende wedstrijd tegen Thailand werd er een knop omgezet in het team. Herstellen, verwerken en volle focus en concentratie op de komende wedstrijden, we konden ons niet nog een misstap veroorloven!

Moeder Natuur heeft nog geprobeerd om ons af te leiden met een korte aardbeving tijdens de videoanalyse over Thailand, maar zelfs dat kon ons niet meer gek maken.

Ik weet niet precies hoe dat zit in ons team, maar het lijkt erop dat wanneer het “MOET” dat we er dan vliegen we vol in vliegen en we niet meer verkrampen. De volgende wedstrijden tegen Thailand, Dom. Republiek, Italie en Peru werden allemaal met 3-0 gewonnen en kwalificatie was een feit!!!

Genieten met trots

De vraag die ik de laatste dagen vaak krijg is: “besef je het al?” Nou, ik kan vertellen, ik kan inmiddels weer ademen. Na een weekje vrij heb ik weer geleerd te ontspannen en tot rust te komen. We zijn gekwalificeerd en daar ben ik ontzettend trots op… maar het beseffen? Nee, dat doe ik nog niet. Ik denk dat dat moment komt wanneer we het Olympisch dorp inlopen met onze TEAM-NL koffertjes en de sfeer gaan proeven. Ik probeer nog eventjes te genieten van dit gevoel, want ons team-kennende zijn we nu niet tevreden met “meedoen”. Nu willen we door en willen we een goede prestatie neerzetten in Rio.

We gaan ons via de Montreux Masters en de World Grand Prix klaarstomen voor de Spelen. We zijn weer terug in de A groep van de Grand Prix, waarin we ons dus weer gaan meten met de wereldtop. Landen zoals USA, China, Servië en Italië komen we daar tegen, maar zitten ook in onze poule op de Spelen. Een goede test en mooi investeermoment om mee te nemen richting Rio dus!

Nu zal de kwalificatie-droom plaats maken voor een Olympische medaille-droom. Gelukkig heb ik nog 65 nachtjes tot RIO!


Ben jij niet alleen fan van het Nederlands Dames Volleybalteam, maar ook van de opvallende Mizuno volleybalschoenen die ze dragen………