Als professional moet je soms flexibel zijn


Door onze tweede plaats met het Nederlands Dames Team op het OKT in Ankara, plaatsten we ons voor het wereld OKT in Tokio in mei. Dit betekende dat we op 5 mei in het vliegtuig naar Japan moesten zitten en daarvóór de hele competitie gespeeld moesten hebben. Gevolg: de Bundesliga moest het wedstrijdschema van de finale aanpassen en inkorten om op tijd klaar te zijn. Voor Myrthe Schoot en mij betekende dit dat we na de laatste wedstrijd in de Bundesliga zo snel mogelijk naar Nederland moesten om ons te melden voor Oranje!

De Duitse finale speelden we ook dit jaar tegen Allianz MTV Stuttgart. In een ‘best of five’ serie moest de kampioen bepaald worden en na drie wedstrijden namen wij een 2-1 voorsprong. De vierde wedstrijd speelden we in de prachtige Porsche Arena in Stuttgart, met zelfs een nieuw bezoekersrecord voor de Duitse Bundesliga (+- 5300 man)! Aangezien we die avond kampioen konden worden, had ik voor die wedstrijd m’n appartement al schoon en leeg opgeleverd, en stonden al m’n koffers al in de bus naar Stuttgart. Na een slopende vijfsetter waarbij ik niet kon spelen vanwege een enkelblessure, verloren we de wedstrijd toch en konden al m’n koffers weer mee terug naar Dresden.
 
Op maandag 2 mei speelden we de beslissende wedstrijd in de serie (gelukkig kon ik weer meespelen met een goed ingetapete enkel) en wonnen we het Duitse kampioenschap! Met een ace sloot ik een zwaar seizoen af waarin we alle doelstellingen haalden en nam ik afscheid van DSC Dresden. Een mooier afscheid kon ik me niet wensen!

Helaas was voor ons Nederlanders het kampioensfeestje kort, want dinsdagochtend om 6 uur ging ons vliegtuig alweer terug naar Nederland. Ik kon snel m’n tas uitpakken, even bijkletsen met m’n familie en m’n nieuwe koffer alweer inpakken. Op woensdag moesten we ons melden op Papendal en op donderdag zat ik in het vliegtuig naar Tokio.

En zo sta je in drie dagen tijd weer helemaal op nul. Die medaille van de “Deutsche Meisterschaft” telt nu niet meer en is niet ingepakt. Ik hoop dat ik de goede koffer heb ingecheckt en m’n Oranje wedstrijdshirts heb meegenomen in plaats van m’n rood/zwarte Dresden tenue.

Twee spannende weken komen eraan waarin we ons willen kwalificeren voor de Olympische Spelen in Rio… Ik laat het lekker allemaal op me afkomen! Let’s go Orange!